zaterdag 8 april 2017

De laatste loodjes …


De laatste blogpost wil ik graag gebruiken om terug te kijken en om vooruit te kijken naar al weer een nieuwe uitdaging. De eerste colleges over LA 2 staan mij bij als een stortvloed aan informatie waarvan ik dacht: volgens mij is het de bedoeling om uit chaos de mooiste herontwerpen te creëren. Alles kwam als een stortvloed over me heen en ,hoewel ik geen liefhebber ben van gebaande wegen, miste ik die op een gegeven moment wel. 
Ook de zelfassessment formulieren maakte voor mij de weg niet veel duidelijker. Daar kwam ook nog bij dat ik me bij dit LA een echte beginneling voelde wat betreft de digitale vaardigheden en er ontstond bij mij op een gegeven moment een behoorlijke aversie tegen linken. Het mislukken van de linken bij mijn CA heeft me een week gekost en dat is bij een deeltijd opleiding erg veel. Hoewel ik de Curriculum Analyse maken een uitdaging vond en het me een goed overzicht gaf van het reilen en zeilen op school vond ik dat linken minder.
Het gevoel dat ik steeds achter de feiten aan liep werd meer en meer versterkt omdat ik het idee kreeg dat er alleen maar bij kwam en dat er niets echt af was. Om dat bij iets of iemand neer te leggen is niet wat ik wil dus ik ben bij mezelf te rade gegaan: wat maakt dat dat ontstaat? Ik ben tot de conclusie gekomen dat dat kwam omdat ik moeilijk de lijn kon vinden in LA2 en dat het voor mij niet tot een samenhangend geheel kwam. De concepten, de ca, de pitch, de taxonomie, het trapmodel, de doelbepaling, de verantwoording en het herontwerp, teveel om op te noemen.
Nu we aan het einde zijn van dit LA zie ik de samenhang en kan ik stellen dat ik veel heb geleerd. Ook ben ik supertrots op het feit dat we op school al met het verder ontwerpen van het herontwerp bezig zijn in de onderbouw en dat vele collega’s daarbij betrokken zijn en ook erg gemotiveerd om het te gaan gebruiken. Jammer dat ik ervaar dat die tijd en ruimte er binnen de MLI niet is.
Wat ik erg jammer vind is dat het selfassessment op deze manier gebeurt: weer linken, geen dialoog tussen docent en student waarbij teruggekeken kan worden, onderbouwd kan worden en waarbij door uitwisseling verbeteringen en veranderingen tot stand kunnen komen. Dat maakt dat ik toch  denk dat eerder de vorm dan de inhoud belangrijk gevonden wordt. Dat doet afbreuk aan de opleiding en ik vind dat jammer. Er komt zoveel voorbij dat voor mij vraagt om verdieping en wat nu in mijn ogen aangestipt wordt en blijft liggen.
Graag wil ik de leden van ons ontwerpbureau bedanken voor al het sparren, meedenken, ruimte geven en de steun die er was voor elkaar en ook veel gezelligheid. Daarnaast mijn complimenten voor Jack die een fijne begeleider was op alle gebied en wiens kennis onuitputtelijk lijkt.
Zoals ik hierboven al gezegd heb: ” op naar de volgende uitdaging !"


Afbeeldingsresultaat voor uitdaging


                           







1 opmerking: