zondag 9 april 2017

Uiteindelijk toch structuur……?

Wat een aantal maanden geleden begon als een enorme chaos is uiteindelijk toch geëindigd in een voor mij gestructureerd eindproduct. Ik had niet gedacht dat ik dit ooit zou schrijven…..misschien is de chaos niet voor niks geweest. Alhoewel is toch liever gewoon structuur ervaar, dan gaat het toch beter met mij. Voor het proces en het uiteindelijke product is het misschien nodig geweest. Ik blijf maar schrijven met het woordje ‘misschien’, eerlijk gezegd wil ik het gewoon echt toegeven.

Ik ben mezelf meerdere keren tegengekomen in dit LA. Ik heb mijn weg moeten zoeken in het samenwerken, ik heb daarbij voor mezelf (wederom) de conclusie moeten trekken dat ik teveel eisend ben. Dit zorgt er bij mij voor onrust en ik dat wil ik dan direct weer omzetten in duidelijkheid. Ik heb geleerd dat dit niet altijd kan en dan ik genoegen met nemen met tijd en dat het vanzelf, nou ja vanzelf, goed komt. De samenwerking in ons ontwerpbureau verliep erg prettig. We hebben goed met elkaar kunnen overleggen en hebben gebruik gemaakt van elkaar kwaliteiten. Die liepen zeer uiteen en dit zorgt voor een brede kennis en ontwikkeling.

Het bloggen is niks voor mij. Ik moest er steeds aan denken om het te doen en ik ben de meerwaarde ervan niet gaan zien. Ik vind het moeilijk om op een bepaalde manier te schrijven dat ik er anderen mee aan het denken zet. Het moet ook gezien worden als een reflectieonderdeel, de reflectiemomenten in het ontwerpbureau heb ik als zeer waardevol ervaren.

Ik ben erg blij met mijn uiteindelijke producten. Mijn curriculum analyse heeft stof tot nadenken gegeven en uiteindelijk gezorgd voor het juiste onderwerp voor mijn herontwerp. Ik ben blij dat ik heb kunnen voortborduren op onze huidige onderwijssituatie. Dit komt het daltononderwijs zeker ten goede. Het is mooi om te kunnen verdiepen en samen met het team heb ik stappen kunnen zetten. De invulling van de studiemiddag over dit onderwerp hebben mijn collega’s geïnspireerd. Ze spreken me aan met leuke ideeën en ervaring n.a.v. onze studiemiddagen. Ze geven aan dat het fijn vinden om verdieping te zoeken en dat ze hierbij mogen meedenken. Een mooi compliment vind ik dat ze me als teamlid en als MLI-er inspirerend vinden. Ik weet ze op de juiste manier mee te nemen in een ontwikkeling en het zet mensen aan het denken. Ze hebben zin om dingen uit te proberen. Daar doe ik het voor….een team dat wil ontwikkelen en dit enthousiasme meeneemt in de praktijk.

(Groep 1/2 heeft een samenwerkopdracht gedaan....en wat waren ze trots!)

De eerst kernwaarden van Dalton is uitgewerkt. De ontwikkelingslijnen voor samenwerken zijn omgezet naar ik-doelen. Ik de komende jaren wil ik samen met het team ook de andere kernwaarden uitwerken en omzetten naar ik-doelen. Zo ontwikkelen onze leerlingen zich als verantwoordelijk, kunnen ze goed samenwerken, kunnen ze reflecteren op hun eigen leerproces en zijn ze zelfstandig.

Het doel van opvoeding en onderwijs is de vorming van

‘fearless human beings’ (Parkhurst, 1922)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten